خط فرآوری پس از فلوتاسیون؛ از آبگیری تا تولید فلز نهایی
فرآیند فلوتاسیون، به عنوان رکن اساسی کارخانههای فرآوری مواد معدنی، وظیفه جداسازی کانیهای باارزش از باطله را بر عهده دارد. اما آنچه از سلولهای فلوتاسیون خارج میشود، هنوز محصول نهایی نیست. کنسانتره تولید شده در این مرحله معمولاً تنها ۲۰ تا ۳۰ درصد ماده جامد دارد و برای حملونقل، انبارش یا فرآوری متالورژیکی، نیاز به طی مسیری طولانی و پیچیده دارد. این مسیر که خط فرآوری پس از فلوتاسیون نامیده میشود، از سه مرحله اصلی تشکیل شده است: آبگیری، مدیریت باطله و فرآوری متالورژیکی نهایی
مرزهای شیمی لیچینگ: تحلیل موفقیتها و شکستهای لیچینگ با آمونیاک و تیوسولفات
در دو مقاله پیشین، “چرا استخراج طلا پیچیدهتر از همیشه شده است؟ تحلیل ژئومتالورژیکی کانسنگهای مقاوم و موانع فرآوری” و “جعبه ابزار صنعتی: تحلیل تطبیقی فناوریهای POX، BIOX و Albion برای فرآوری کانسنگهای مقاوم طلا” ابتدا ماهیت کانسنگهای مقاوم طلا را کالبدشناسی کردیم و سپس سه فناوری اصلی اکسیداسیون را که ماتریکس سولفیدی را تخریب میکنند، به صورت تطبیقی بررسی نمودیم. اما داستان فرآوری طلای مقاوم در مرحله اکسیداسیون به پایان نمیرسد. پس از آنکه طلا از قفس سولفیدی آزاد شد، باید در یک حلال مناسب حل شود تا قابل بازیابی باشد.